The Last Goodbye (A long version)

Die in peace, cutie pie, I will bury you for a long long time.

Thank you.

Goodbye.

After getting NO

They say, ask and you shall receive.

Sadly, I asked, politely and humbly in my most vulnerable time, but I was given a NO.

I tried hard.

I was patient.

I wanted to make it work.

But then, it was not meant to be.

Now, I am living here in the consequence of getting NO for an answer.

I have decided already.

I will choose the real one. 

The one I can talk to and talk with.

Especially in my most vulnerable time.

This is my choice.

I have to live with it.

Moods #14

 

Isang entry para sa huling paalam

Makakaasa ka, mula ngayon, tatalikuran ko na lahat nang pangako at ekspektasyon na sa huli nama'y di na rin matutupad. Naubos na rin yata ang mga luha ko. Napagod na rin ang puso sa pagkirot. Ibinaba ko na ang tangan-tangan kong bigat na galing sa ating pagkakasunduan.

Ngayon, parang ang gaan na lang. Akala ko dati'y mas madali ang magaan, mali pala. Mas mawawalan pala ng direksyon kapag sobrang gaan lang.

Lalangoy na lang muna ako. Hihintayin ang araw na sa wakas malalaman kong buo na ulit ako. Na naghilom na ang sarili mula sa mga sugat at bugbog ng emosyon at alaala. Matiyaga ko iyong hihintayin, mula sa pagliwanag nang langit hanggang sa pagtataboy ng dilim dito at sa di mapipigilang pagliwanag nito muli. Sa ngayon, lalangoy na lang muna. Lalangoy nang lalangoy. Nang lalangoy.

That's how it goes

Everybody Knows | Leonard Cohen

Everybody knows that the dice are loaded 
Everybody rolls with their fingers crossed 
Everybody knows that the war is over 
Everybody knows the good guys lost 
Everybody knows the fight was fixed 
The poor stay poor, the rich get rich 
That's how it goes 
Everybody knows 

Everybody knows that the boat is leaking 
Everybody knows that the captain lied 
Everybody got this broken feeling 
Like their father or their dog just died 

Everybody talking to their pockets 
Everybody wants a box of chocolates 
And a long stem rose 
Everybody knows 

Everybody knows that you love me baby 
Everybody knows that you really do 
Everybody knows that you've been faithful 
Ah give or take a night or two 
Everybody knows you've been discreet 
But there were so many people you just had to meet 
Without your clothes 
And everybody knows 

Everybody knows, everybody knows 
That's how it goes 
Everybody knows 

Everybody knows, everybody knows 
That's how it goes 
Everybody knows 
[ Lyrics from: http://www.lyricsfreak.com/l/leonard+cohen/everybody+knows_20082809.html ] 
And everybody knows that it's now or never 
Everybody knows that it's me or you 
And everybody knows that you live forever 
Ah when you've done a line or two 
Everybody knows the deal is rotten 
Old black joe's still pickin' cotton 
For your ribbons and bows 
And everybody knows 

And everybody knows that the plague is coming 
Everybody knows that it's moving fast 
Everybody knows that the naked man and woman 
Are just a shining artifact of the past 
Everybody knows the scene is dead 
But there's gonna be a meter on your bed 
That will disclose 
What everybody knows 

And everybody knows that you're in trouble 
Everybody knows what you've been through 
From the bloody cross on top of calvary 
To the beach of malibu 
Everybody knows it's coming apart 
Take one last look at this sacred heart 
Before it blows 
And everybody knows 

Everybody knows, everybody knows 
That's how it goes 
Everybody knows 

Oh everybody knows, everybody knows 
That's how it goes 
Everybody knows 

Everybody knows

Oh, I love mails!

Kathleen Kelly: Once I read a story about a butterfly in the subway, and today, I saw one! It got on at 42nd and off at 59th, where, I assume, it was going to Bloomingdales to buy a hat that will turn out to be a mistake, as almost all hats are. [You've got mail, 1998, Nora Ephron]


* * *
KATHLEEN: Noel Streatfeild. Noel Streatfeild wrote Ballet Shoes and Skating Shoes and Theater Shoes and Movie Shoes... (she starts crying as she tells a lady shopper) I'd start with Skating Shoes, it's my favorite, although Ballet Shoes is completely wonderful.

SALESPERSON: Streatfeild.  How do you spell that?
KATHLEEN: S-T-R-E-A-T-F-E-I-L-D.

*Thank you Nora Ephron for this awesome romcom! 
It's one of my favorites, I watched this movie at least ten times. 
Especially I love the scene when Kathleen imagines herself and her mom twirling before closing down her shop... 
Thanks, I will always remember your humor and story telling whenever I see someone twirling and 
whenever I read shoes books!

A letter to my old self

An old diary entry.

Dear Old Self,

Alam kong malaki at malawak ang struggle mo bilang 'old self' andyan yung high school, andyan yung family pressure, andyan yung college life -- fitting in, wanting to do your best everytime, to make and keep friends -- mga usual issues ng buhay mo. Saksi ako sa lahat ng nangyari sa iyo, sa mga pinagdaanan mo sa college, worry sa mga subject, learning to do financial budgetting, sa pa-iba-ibang bahay, sa lolo na may sakit, sa thesis, sa first love, sa first heartbreak, sa mga frustrations at pagkilala sa limitations mo bilang tao, wag ka mag-alala, kasama mo ako sa mga parteng mahirap sa buhay mo.
Ngayon eto na yung last goodbye ko sa iyo. Kasi masyado na matagal ang nilagi mo sa unconscious part ng buhay at utak ko. Kailangan mo nang umalis at magpaalam dahil you ran your course na and you fulfilled your time na. Medyo matagal ang inilagi mo sa buhay ko at medyo may ilan pang parte na dapat isara sa iyo -- para tuluyan akong lumaya. Masasabi kong malaki ang naiambag mo sa pagkatao ko ngayon pero hanggang doon na lang iyon -- hindi ka na makakapagdikta sa mga gagawin ko sa buhay simula ngayon dahil lumipas na ang oras mo. Magpahinga ka na.
Ayon naman sa thesis na ginawa mo, sobrang lalim ng pinanggalingan mo old self -- sobrang depressive at mabigat. Pero wag kang mag-alala naiintindihan kita. Alam kong mumultuhin mo na naman ako sa konsensya at panaginip ko, pero hanggang ganoon ka na lang -- multo ka na lang -- walang kakayahang makaramdam at makapagdesisyon. Malalim ka 'old self' at alam kong gusto mong gumawa ng 'impression' -- actually magaling ka, saludo ako sa iyo, honest, deep and pure. Pero kahit alam nating ganoon ka kagaling, may kakulangan ka pa rin -- ang iyong kakayahang makipagkomunikasyon -- natutunan ko iyan habang binubuo ko ang bagong sarili sa ilalim ng aking Buddhist Master. Tinuruan niya akong masaktan, magpahayag ng nararamdaman, magmahal at maging compassionate.
May malalim man akong sugat, mayroon din naman akong mataas na hangaring makatulong at magbigay ng matatag na pag-ibig sa mga tao. Marami pa akong matututunan bilang bagong Joyce -- pero mas gusto ko munang pasalamatan ka, 'old self' dahil sa mga tinuro mo sa aking wisdom at experiences. Dahil sa iyo, alam ko na ang halaga ng pag-ibig, pag-alaga sa kaibigan, katrabaho, kaklase at kapartner. Dahil sa iyo pinapahalagahan ko ng mabuti ang oras, dahil sa iyo, nakilala ko ang aking Dakilang Guro -- ang pinakamahalaga mong regalo sa akin. Kahit sobrang lalim ng kalungkutan mo, mataas naman ang idinulot mong kaligayahan sa disiplinang dinisenyo mo na ipinagpapatuloy ko ngayon sa aking buhay.
Alam nating ang limitasyon mo sa pagpapahayag ng sarili ang naging malaking problema sa pagfulfill ng mga obligasyon mo sa academics. Hindi man ako kasing galing mo sa paglikha, hayaan mong maging tulay ako at ang aking mga salita para mas maintindihan ng ibang tao ang gusto mong iparating sa kanila. Marahil ang maturity na hinihintay mo dati ay hindi talaga para sa iyo, dumating ito sa panahon ng new self, sa panahon ko, kaya ako na lamang ang magpapatuloy ng iyong mga mahahalagang legacy.
Paalam na ito. Mahal kita. Magkaiba man tayo ng pupuntahan, bibisitahin pa rin kita sa aking panaginip at pag-iisa. Parte ka ng buhay ko. Mananatili ka sa aking alaala. Ito ay pamamaalam, selebrasyon at paglaya mula sa mga pagkagapos na nirupok na nang panahon. Para sa iyo 'old self', salamat at paalam.